Een geweldig floreerverhaal

Wakker worden in de vroegte van een zwoele zomernacht en een stem die helder en luid tegen je zegt dat je een van je nummers op moet nemen en een album moet maken.

 

Van slapen komt het niet meer. Je trilt over je hele lijf en je hoofd maakt overuren. Er vindt een soort gevecht plaats. Gedachten als ‘wie wil ever ooit jouw muziek horen’ en ‘wat dacht je van de kosten, je hebt een gezin te onderhouden’ versus het ‘weten’, het voelen in je lijf dat dit goed is, dat dit klopt, dat dit is wat je hebt te doen. Vertrouwen hebben. Geloven.

 

De dag na deze bizarre nacht stroomt de energie nog steeds door je lijf. En hoewel je gedachten het hele plan als onzalig naar de periferie van je brein willen dirigeren besluit je dat brein een beetje in de luren te leggen: wat nou als ik dit idiote idee beschouw als een zaailing.

 

Een zaadje, niks meer en niks minder. Dagelijks water geven en verzorgen en verder vooral de tijd zijn werk laten doen. En te zien of het aanslaat en wil groeien. Misschien wortelt het en kan er daadwerkelijk een plan ontstaan. En wellicht ook helemaal niet, is het niet levensvatbaar. Dan is het ook goed. Je gaat het zien.

 

Drie maanden lang koester je je zaadje. Je vertelt er niemand iets over, zelfs niet je geliefde. Vol love, care en tenderness verzorg je het. Je voelt het groeien in je hart, je voelt hoe het langzaam maar standvastig wortelt, hoe het aan kracht wint.

 

Hoe het pril maar sterk is. Hoe graag het groot wil worden. Sterker dan ooit eerder een van je plannen heeft gedaan. En ondanks alle twijfels, angsten en onzekerheden begin je te geloven dat het kan. Dat dit wilde idee zomaar eens tot bloei zou kunnen komen.

 

Dit verhaal is waar gebeurd en de betreffende nacht is inmiddels drie jaar geleden. De man die het overkwam is Hans Peter de Zeeuw, a.k.a. d’Z. Drummer, muzikant en goede vriend van ons.

 

Sinds die nacht de wens zich aan hem openbaarde, heeft hij een waanzinnige reis gemaakt. Die voerde langs hemelhoge toppen van geluk en plezier en door diepe kloven van angst en onzekerheid.

 

Inmiddels is zijn album Connected uit en worden zijn nummers gedraaid op radiostations van Boston, USA tot Sydney, Australie. Echt waan-zin-nig gaaf. Waanzinnig. Geweldig. Echt, mijn superlatieven schieten tekort.

 

Ik vind het een prachtig verhaal. En dan heb ik het nog niet eens over de muziek. HaPe’s nummers swingen de pan uit. Instant feelgood. Omdat ik het zo gaaf vind vertel ik het graag door.

 

En het gaat over floreren. Een wens die zich aan je opdringt, die durven horen en geleidelijk vorm laten krijgen. Het zaadje de tijd geven zich te nestelen en te wortelen.

 

Ondertussen spelen met het idee, in je verbeelding op stille momenten plaatjes maken in je hoofd en je laven aan de warmte die je voelt in je hart. En dan, als je ziet dat het zaadje pakt, levensvatbaar is, het voorzichtig, beetje bij beetje gaan geloven.

 

Dat het kan, dat jij het kan. Dat dit, hoe onwaarschijnlijk ook, binnen jouw mogelijkheden ligt. Al zal het geen moeiteloos proces zijn, de eerste drempel wierp zich al op toen hij het begon te vertellen. Maar het zaadje was gegroeid en was geworteld evenals zijn geloof en vertrouwen.

 

En iedere keer als er zich weer een drempel aandiende, als hij weer een stukje door de bagger moest wist hij wat hij had te doen. Hij vertelde het steeds een beetje verder, hij kwam de juiste mensen tegen, die er ook in gingen geloven, er kwamen geweldige muzikanten op zijn pad en zo zag onlangs Connected het levenslicht.

 

home-banner-new.png

Ik kan niet anders dan meehelpen met het doorvertellen van dit verhaal en de muziek. Vandaar dat ik het je hier vertel en uiteraard de links naar de nummers bijvoeg. Mag ik je voorstellen aan HaPe, a.k.a. d’Z Ik zou zeggen, kijk, luister, swing en geniet. En vertel het rustig verder;)

Conviction (als je liever de lyric versie hebt: Conviction lyric vid)

Lovin’ & Dancin’

Connected

 

signme.jpg
 

Ps voel jij floreerdriften?

Dinsdag 26 juni geef ik een leuke workshop, de floreerfactor, niets fijners dan voelen dat je doet wat het goede is voor jou.

Marjolijn de Galan